شعری سبز از سوی کویر
چند روز پیش در خلسه پیاده روی این ترانه را گفتم. می خواستم برای سالگرد تولدتون بفرستم اما دلم طاقت نیاورد .
امیدوارم توانسته باشد حق مطلب را ادا کند:
بالش رویاهای من
پر آواز چلچله س
بوی هجرت گرفته ام
تو دلم شور و ولوله س
تشنگی می کشونتم
تا در سبز خونه تون
اومدم از دل کویر
خونه ای گیس گلابتون؟
آی زن شرقی عجیب!
خونه ای باز کن درو
هوشمو برده عطر سیب
پهن کن دام و دونه رو!
گاهی دست نوازشی
رو سر گیج پر ملال
گاهی تو خاک تف زده
مث یه چشمه زلال
گاهی نشتر تو زخمی تا
غم کهنه رها بشه
دردامو خوب حس کنم
بغض دیرینه وا بشه
قصه هات گیس گلابتون!
پره از رفتن و درنگ
رفتن از خود به سمت خود
توی یه راه رنگ رنگ
جوشیدن از میون سنگ
رسم چشمه علاییته
مرد همرات تو این مسیر
همسر جاودانیته
آرزو می کنم یه عمر
ازشون دلبری کنی
بمونی سالم و جوون
برامون مادری کنی….
به امید دیدارتان.
نجمه عزیزی
گیس گلابتون: سپاسگزارم نجمه عزیز… سپاسگزارم (بقیه نامه ات را در پستی جداگانه در سایت قرار خواهم داد)
