مهارت سوم زندگی: همدلی
و اما مهارت سوم یعنی مهارت همدلی
اگر بدانید این مهارت چقدر مهم است. اگر این مهارت را در خود بوجود بیاورید، مردم عاشقانه شما را دوست خواهند داشت و روابط شما کم تنش و آرام میشود. متاسفانه این مهارت در میان ایرانیها بسیار کم است. متاسفانه …
همدلی چیست؟
ما سه واژه مهم در روابط انسانی داریم:
۱٫ Sympathy
۲٫ Apathy
۳٫ Empathy
Sympathy یعنی همدردی. یعنی درد یک نفر دیگر را مثل درد خودتان حس کنید. پس لازم است خودتان در حال تجربه تجربه مشابه باشید و یا بقدری حساس باشید که وقتی کسی پیش شما درددل میکند یا صحنه دلخراشی میبینید، همانقدر درد بکشید.
فرض کنید کسی مادرش را از دست داده باشد. وقتی مادر دوستش فوت میکند، در هنگام ختم مادر دوستش به اندازه مجلس ختم مادر خودش گریه میکند و عذاب میکشد.
متوجه هستید که Sympathy باعث میشود درد در دنیا زیاد بشود. درد را کم نمیکند. وقتی یک نفر درد خودش را بگوید و شما به اندازه همان شخص درد بکشید، درد در جهان دوبرابر شده است. اگر هر کسی بخواهد پیش شما درددل کند، حال شما به اندازه او بد شود، مطمئناً نمیتوانید به او کمک کنید. کم کم از شنیدن درددل آدمها حالتان بهم میخورد و ترجیح میدهید تا کسی از مشکلاتش میگوید، شما خودتان را به نشنیدن بزنید.
Apathy یعنی بی تفاوتی. یعنی یک نفر برای ما از درد خود میگوید، ولی حواس ما به موبایل مان است یا برنامه تلویزیون تماشا میکنیم یا مرتب خودمان را در آینه نگاه میکنیم که خوشگل هستیم یا نه!
فکر میکنم بخوبی معلوم باشد کسانی که اینطور رفتار میکنند، چقدر لوس و خنک هستند. من افراد زیادی را میشناسم که مرتب میپرسند چرا کسی مرا دوست ندارد؟ ولی توجه نمیکنند که چه اندازه نسبت به مشکلات سایرین و مسائل دیگران بی تفاوت میباشند. چقدر خودخواه و حقیرند و فقط به خودشان و منافع خودشان فکر میکنند. Apathy دشمن صمیمت است.
Empathy یعنی همدلی. این مهارت عالی است. همدلی یعنی بتوانید درد دیگران را درک کنید، البته بدون این که مثل آنها درد بکشید. وقتی کسی برای شما درددل میکند با کمال دقت گوش کنید. وسط حرفش نپرید. بعد بگویید: اگر من هم جای تو بودم همین قدر ناراحت میشدم. حق داری.
ولی معمولاً وقتی کسی برای ما درددل میکند، ما می گوییم:
– ای بابا! این که مسئله ای نیست که اینقدر بزرگش میکنی.
– چه کار کردی که این اتفاق افتاد؟ حتماً خودت یک کاری کردی که اینطوری شد.
– باید این کار را بکنی یا آن کار را بکنی (یعنی بدون این که از ما درخواست شود، راه حل ارائه میدهیم)
– اگر من بودم اصلاً کم نمیآوردم.
– چقدر حساسی! بی خیال!
– اجازه نده این مسئله تو را ناراحت کنه!
از شما دعوت میکنم این پست را بخوانید و سپس کامنتهای زیر آن را نیز مطالعه بفرمایید. یک نفر (یعنی بنده) درددلی کردم. به واکنشها دقت کنید.
· کسانی که هیچ ننوشتهاند، بی تفاوت هستند.
· کسانی که فوراً برای خودشان نگران شدند، همدردی دارند.
· اشخاص دیگر …
میبینید با یک کامنت، معلوم میشود آیا این فرد مهارت سوم زندگی یعنی همدلی را دارد یا خیر.
به ما پزشکان از سال سوم پزشکی میآموزند، نسبت به درد مردم Empathy داشته باشیم. اگر ما بقدری حساس باشیم که با درد مردم Sympathy پیدا کنیم، نمیتوانیم طبابت کنیم. معمولاً اشخاص بسیار حساس که نمیتوانند در خود Empathy بوجود بیاورند، دچار Apathy و بی تفاوتی میشوند. اینها مجبورند طبابت را کنار بگذارند. پزشک باید Empathy داشته باشد.
Empathy
Empathy
Empathy
و راستش نه تنها پزشکان، بلکه همه ما باید این مهارت را بیاموزیم تا بتوانیم رابطه خوبی با آدمها برقرار کنیم.
حالا خواهش میکنم بروید و پای درددل من و یک کامنتی بنویسید که نشان بدهد شما همدلی دارید. این اولین تمرین درس همدلی برای شماست.
از این به بعد هم به واکنشهای خودتان نسبت به غم و غصه مردم دقت کنید. یاد بگیرید این مهارت را در خودتان تقویت نمایید.
