Warning: count(): Parameter must be an array or an object that implements Countable in /home/shopgi/domains/shop.gisgolabetoon.ir/public_html/wp-content/plugins/persian-woocommerce/include/persian-woocommerce.php on line 259
روزی که چیزکیک ساختم! – فروشگاه سایت گیس گلابتون

روزی که چیزکیک ساختم!

روزی که چیزکیک ساختم!

روزی که چیزکیک ساختم

من عاشق چیزکیک هستم. یعنی همه کیک‌های دنیا، چیزکیک یک‌طرف!

تموم کیک‌ها یک طرف، تو یک طرف عزیزم… عزیززززم!

آهسته و پیوسته، مهرت به دل نشسته، جونم به جونت بسته عزیززززززم!

(لطفاً با صدا مهستی بخوانید! )

 

حدود ۴۰ رسپی درباره چیزکیک خواندم، ده تا سایت ایرانی و ۳۰ تا خارجی، بلکه دستوری ساده و عملی برای ساختن چیزکیک یاد بگیرم. نتیجه این سلسله تحقیقات به شرح زیر است:

مواد لازم برای ساختن چیزکیک یخچالی (بدون فر)

کراست:

  • بیسکوییت ۲۰۰ گرم
  • کره ۱۰۰ گرم
  • دارچین نصف قاشق چای‌خوری

 

فیلینگ:

  • پنیر خامه‌ای ۲۰۰ گرم
  • خامه ۲۰۰ گرم
  • شکر نصف پیمانه
  • وانیل نصف قاشق چای‌خوری/ یا آب‌لیمو یک قاشق غذاخوری
  • ژلاتین یک قاشق یا ژله موزی دو بسته حل‌شده در ۴ قاشق آبجوش

 

در سایت‌های خارجی خبری از ژلاتین و ژله نیست. خامه و پنیر خامه‌ای و شکر را قاتى می‌کنند و روی کراست می‌ریزند. سایت‌های ایرانی کلی درباره ژله و ژلاتین توضیح داده‌اند. نمی‌دانم این تفاوت به خاطر چیست. من نمی‌خواستم ژلاتین و ژله استفاده کنم، ولی مجبور شدم. حالا می‌گویم چرا. این دستور عمل قرار بود ساده و بی‌دردسر باشد، ولی من کلاً کل آشپزخانه را پکاندم تا چیزکیکی بسازم که مزه چیزکیک نمی‌داد. البته خوشمزه بود و ما سه‌نفری در یک حمله کارش را ساختیم، ولی خب… آن چیزکیکی نبود که دلم می‌خواست. اشکال کارم را هم فهمیدم و خیال دارم در چیزکیک بعدی رفع کنم.

این لینک ده‌ها رسپی چیزکیک یخچالی است در سایت فوق‌العاده عالی Allrecipes

https://www.allrecipes.com/search/results/?wt=No%20Bake%20Cheesecake&sort=re

 

این لینک یک رسپی ساده و خوب

https://www.allrecipes.com/recipe/17410/best-no-bake-cheesecake/

 

این لینک ویدئوی یوتیوب رسپی بالا

https://www.youtube.com/watch?v=sESIhbRdhIQ

 

راستی… شاید برای شما سؤال شده باشد چرا دارم رسپی ها را در اینجا می‌نویسم. من دارم روزمرگی و کسالتم را با پختن کیک برطرف می‌کنم و قنادی را به پروژه‌ای تحقیقاتی تبدیل کرده‌ام، یعنی کاری که دوست دارم. این کار به زندگی‌ام مزه داده است. منبع رسپی را در اینجا لینک می‌کنم تا دفعه بعد بتوانم به‌راحتی پیدا کنم. بعلاوه اینترنت پر شده از سایت‌های آشپزی. افرادی ماهر کیک و شیرینی می‌پزند و دهان ما از تعجب باز می‌ماند. من کیک پزی بلد نیستم و دارم به کمک اینترنت، با سعی و خطا کم‌کم پیش می‌روم. به نظرم خواندن تقلاهای یک آدم ناشی در این زمینه، خالی از لطف نیست. دست‌کم برای خودم جالب است مسیر تلاش‌هایم را ثبت کنم. اگر دوست دارید، همراه من باشید.

 

چهارشنبه ۵ تیر ۱۳۹۸

با شادمانی به‌سوی خانه می‌رانم. چنان شادمان و بی‌قرارم که انگار با محبوبی وعده دیدار دارم. سر راه پنیر و خامه‌ای و کنسرو هلو می‌خرم. ناهار را خورده و نخورده، به سراغ ساختن چیزکیک می‌روم.

بیسکوییت را خرد کنید تا به پودری لطیف تبدیل شود. می‌توانید از غذاساز استفاده کنید یا با وردنه بیسکوییت را بکوبید.

حوصله ندارم دستگاه غذاساز را بشورم. بیسکوییت‌ها را در کیسه نایلون زیپ‌دار (زیپ کیپ) می‌ریزم و با وردنه به جانش می‌افتم. خرد کردن بیسکوییت دشوارتر از آن است که فکر می‌کردم. پودر لطیفی از آب درنمی‌آید. این اولین اشتباه. وقتی پودر بیسکوییت لطیف نباشد، کراست شل و وارفته خواهد شد. دفعه بعد تنبلی را کنار می‌گذارم و غذاساز را علم خواهم کرد.

من از بیسکوییت کرم‌دار شکلاتی استفاده می‌کنم. نصف قاشق دارچین به پودر بیسکوییت می‌افزایم، به‌به! دارچین چه عطری دارد. ۵۰ گرم کره نرم شده را داخل پودر می‌ریزم و با نوک انگشت پودر و کره را مخلوط می‌کنم. بیسکوییت کرم‌دار است و به کره کمتری نیاز دارد. اگر از بیسکوییت ساقه طلایی یا پتی بور استفاده کرده بودم، کره بیشتری لازم بود. خمیر حاصله را کف ظرف پای پهن می‌کنم و با گوشکوب چوبی می‌کوبم تا سفت شود. در سایتهای ایرانی نوشته خمیر را با لیوان بکوبید. خب… اگر لیوان شیشه‌ای در میان دستانمان شکست چی؟ من از این خبط و خطا نمی‌کنم. گوشکوب چوبی بزرگی دارم که به‌خوبی از عهده پهن کردن خمیر خوشبو برمی‌آید. ظرف را داخل یخچال می‌گذارم. در یک سایت خارجی نوشته بود، می‌توانید این ظرف را ۱۵ دقیقه داخل فر بگذارید (حرارت ۱۸۰ درجه سانتی‌گراد) تا کراست محکم‌تری داشته باشید. من تصمیم دارم بدون فر جلو بروم، پس به یخچال بسنده می‌کنم. اگر بخواهم چیزکیک را در مهمانی سرو کنم، آن را در فر قرار خواهم داد.

به سراغ ساختن فیلینگ می‌روم. مخلوط کردن خامه، پنیرخامه ای و شکر چقدر می‌تواند سخت باشد؟ هیچی! ولی من دچار دو اشتباه تاکتیکی شدم و درنتیجه مزه چیزکیک و کل آشپزخانه‌ام را به باد دادم. الان تعریف می‌کنم چه شد:

به‌جای پنیرخامه ای، پنیر ماسکارپونه خریدم. این مسئله نشان می‌دهد من تفاوت مزه پنیرها را نمی‌دانم. اسم یک‌چیزی را شنیده‌ام و به نظرم خیلی باکلاس آمده، پریدم و آن را خریدم. ماسکارپونه مزه خامه غلیظ دارد. حسابی چرب است و شور نیست. برای تیراموسو خوب است، یا برای تزئین روی چیزکیک خوب است، ولی برای فیلینگ چیزکیک ما به پنیری با مزه پنیر احتیاج داریم. پنیرخامه ای کاله انتخاب خوبی است که انشاالله دفعه بعد آن را بکار خواهم گرفت. این اشتباه اولم بود.

اشتباه دوم من باعث شد به سرگیجه بیفتم. اگر پنیرخامه ای و خامه اضافه در خانه داشتم، کل فیلینگ را دور می‌ریختم و از نو آغاز می‌کردم. متأسفانه مواد اضافی نداشتم، پس به کارهایم ادامه دادم و کثافت‌کاری پشت کثافت‌کاری بار آوردم. ماجرا ازاین‌قرار بود که:

باید پنیرخامه ای و خامه را مخلوط کنم، ولی من با پدیده‌ای به نام پودر خامه آشنا شده‌ام. پودری را در شیر می‌ریزی، هم می‌زنی و خامه پف‌کرده به دست می‌آید. جل‌الخالق! مگه میشه؟ مگه داریم؟ باید امروز این پدیده را امتحان کنم. پنیرخامه ای، شکر، شیر و پودر خامه را در یک ظرف می‌ریزم و همزن برقی را کار می‌اندازم. شیر به اطراف پاشیده می‌شود. کابینت، پرده‌کرکره‌ای و لباسم کثیف می‌شود. خب… بعداً تمیزش می‌کنم. از رو نمی‌روم و ادامه می‌دهم و ادامه می‌دهم و بازهم ادامه می‌دهم. ده دقیقه گذشته، همزن برقی داغ‌کرده و بوی سوختگی موتورش بلند شده، ولی مایعی که ساخته‌ام هیچ شباهتی به خامه پف‌کرده ندارد. کاملاً آبکی است.

دودل هستم مواد را دور بریزم و از نو شروع کنم یا به تقلایم ادامه بدهم. حوصله ندارم شال و مانتو کنم و برای خرید از خانه بیرون بروم، پس ادامه می‌دهم. ژله موز نداریم، یک ساشه پودر ژلاتین از داخل کابینت برمی‌دارم. چقدر ژلاتین نیاز دارم؟ یادم نیست. مقدار ژلاتین را یادداشت نکرده‌ام، چون خیال نداشتم ژلاتین استفاده کنم. الآن هم نمی‌توانم چهل‌تا سایت را زیرورو کنم تا مقدار ژلاتین را به دست بیاورم. محض احتیاط دومین ساشه ژلاتین را هم برمی‌دارم. پودر ژلاتین را داخل آبجوش می‌ریزم. هم می‌زنم و ژلاتین خوب حل نمی‌شود. به‌طور مبهم مطالبی درباره حل کردن پودر ژلاتین، روش بن ماری و ماکروویو به خاطر می‌آورم. یادم نیست روش بن ماری چیست. لیوان حاوی ژلاتین و آبجوش را داخل ماکروویو قرار می‌دهم. ۳۰ ثانیه بعد ژلاتین کاملاً حل‌شده، ولی نصف مواد ژله‌ای چسبنده از لیوان بیرون ریخته و ماکروویو را به فنا داده است.

به زمان و زمان فحش می‌دهم. لیوان را برمی‌دارم تا محتوایش را به فیلینگ چیزکیک اضافه کنم. دست چپم به لیوان می‌چسبد. سعی می‌کنم لیوان را از دست چپم جدا کنم، دست راستم هم به لیوان می‌چسبد! دارم یک‌تنه نقش لورل و هاری را اجرا می‌کنم. دردسرتان ندهم که اضافه کردن ژلاتین حدود بیست دقیقه طول می‌کشد، دو لیوان چسبناک و سه قاشق چای‌خوری چسبناک‌تر به‌جای می‌گذارد. موقع شستن آن‌ها اشکم درمی‌آید.

نوک قاشق چای‌خوری وانیل به فیلینگ اضافه می‌کنم. با همان قاشق، فیلینگ را می‌چشم تا ببینم آیا شکر کافی ریخته‌ام. دهانم پر از مزه تلخ وانیل می‌شود. فحش‌های غلیظ‌تری به خاطرم می‌آید. تا شب دهانم تلخ است. از نوک زبان تا معده‌ام تلخ است. هرچه آب داغ می‌نوشم، فایده‌ای ندارد.

فیلینگ را داخل کراست می‌ریزم. می‌خواهم چیزکیک را داخل یخچال بگذارم که چشمم به کنسرو هلو می‌افتد. خیال داشتم تکه‌های هلو را با فیلینگ مخلوط کنم. به‌قدری با ژلاتین و تلخی وانیل دست‌به‌یقه بودم که از یادم رفت. هلو را تکه‌تکه می‌کنم و روی فیلینگ می‌ریزم. سعی می‌کنم بدون خراب کردن کراست، هلو و فیلینگ را قاتى کنم. تا حدی از عهده‌اش برمی‌آیم.

چیزکیک را داخل یخچال می‌گذارم. به مادرم تلفن می‌کنم. والدینم در خانه باغ دماوند هستند. سعی می‌کنم آن‌ها را با چرب‌زبانی برای خوردن چیزکیک به خانه‌مان بکشانم. موفق نمی‌شوم. ظرف‌های ناهار و ظرف‌های حاصل از ساختن چیزکیک سر به آسمان گذاشته‌اند. جانم بالا می‌آید تا ظرف‌ها را بشورم، کابینت و پرده‌کرکره‌ای و ماکروویو را تمیز کنم. چیزکیک باید یک‌ساعتی در یخچال بماند تا سفت شود. تا نظافت آشپزخانه را به پایان برسانم، یک ساعت که چه عرض کنم دوساعتی گذشته است. تکه‌ای از چیزکیک را می‌برم و می‌خورم. مزه پنیر ندارد. مزه‌اش خامه‌ای است و تو ذوقم می‌زند.

خامه قنادی را از یخچال بیرون می‌آورم. می‌گذارم قدری نرم شود. هفت هشت ده تا فیلم آموزشی نگاه می‌کنم تا شیوه آماده‌سازی خامه قنادی دستم بیاید. بعد چند تا فیلم شکوفه زدن را تماشا می‌کنم. مثلاً یاد گرفتم! به سراغ خامه قنادی می‌روم. وزن خامه ۴۵۰ گرم است. یک‌چهارم آن را برمی‌دارم و داخل کاسه شیشه‌ای می‌ریزم. با همزن برقی به جانش می‌افتم. ده دقیقه بعد خامه تا حدی پف‌کرده است. سرنگ تزریق را با خامه پر می‌کنم. شکوفه‌ای کوچک روی چیزکیک نقش می‌بندد. لبم به خنده باز می‌شود. راستی راستی شد! حالا چه طرحی روی چیزکیک بسازم؟ پنجاه سال است دارم کیک می‌خورم و کیک می‌بینم، ولی حتی یک طرح تزئین کیک به خاطرم نیست. شکوفه‌ها را دورتادور چیزکیک می‌چینم. بعد یک ردیف دنباله‌دار خامه می‌سازم. سرنگ را می‌فشرم تا قدری خامه بیرون بزند، بعد دست از فشردن برمی‌دارم و خامه را روی سطح کیک می‌کشانم. انتظار دارم خامه دنباله‌دار زیبایی از آب دربیاید که این‌طور نشد. قلق کار را نمی‌دانم، ولی در کل راضی هستم. نتیجه خیلی بهتر از انتظارم از آب درمی‌آید.

این هم ساختن چیزکیک یخچالی! دومین پروژه پختن پای!

  

 

راستی… این هم طرز حل کردن ژلاتین به شیوه درست:

یک قاشق پودر ژلاتین را روی ۴ قاشق آب سرد بپاشید. پنج دقیقه صبر کنید تا ژلاتین شکفته شود. سپس ظرف را ۳۰ ثانیه داخل ماکروویو قرار بدهید. از کنار ماکروویو تکان نخورید چون زود سر می‌رود!

دیدگاهتان را بنویسید