ماجراهای گیس گلابتون و رنگ مو!
با رنگ کردن مو هیچ میانه خوبی ندارم. معتقدم رنگ موی طبیعی ما معمولاً بهترین رنگ است. موهایم قهوهای تیره هستند و تا چهلوچندسالگی هیچ موی سفیدی نداشتم. البته چند بار موهایم را رنگ کردم. اولین بار برای جشن عروسیام بود. رنگ موی شرابی را انتخاب کردم. نمیدانم چرا، ولی رنگ مویم تغییر چندانی نکرد. هیچکس متوجه نشد!
دفعه بعدی موهایم را طلایی کردم. همسرم دلبر موطلایی دوست داشت. اولین سفر سهنفریمان بود. عازم دوبی بودیم. من قول دادم موهایم را طلایی کنم و همسرم قول داد سبیلش را بتراشد. پسرم میگفت: شما دو تا را نمیشناسم. چقدر تغییر کردهاید!
همسرم از چهره بدون سبیل خودش بسیار خوشش آمد و با سبیل خداحافظی کرد، ولی من از موهای طلاییام دل خوشی نداشتم. صورتم زرد و زار شده بود و باید مرتب سرخاب سفیداب میکردم تا قیافه مریضها را نداشته باشم. بعلاوه بعد از یکبار شستشو، بجای رنگ طلایی، صاحب موهای زرد بسیار زشتی شدم. دور طلایی کردن مو را خط کشیدم.
اطلاعاتم درباره رنگ کردن مو در خانه در حد هیچ بود و از شمارههای رنگ مو و اکسیدان و واریاسیون سر درنمیآوردم. به همین دلیل برای رنگ کردن مو مجبور بودم به آرایشگاه مراجعه کنم.
آرایشگر چند بار موهایم را فندقی و گردویی و نمیدانم چه رنگی کرد. موهایم به قرمزی میزد و او میگفت: «رنگ صورتت را بهتر میکند.» خوشم نیامد. بالاخره تصمیم گرفتم فقط موهای سفید را بپوشانم. نگفتم؟ از ۴۵ سالگی رشتههای نقرهای لابهلای موهایم ظاهر شده بود. ماهی یکبار به آرایشگاه سر میزدم تا موهای سفیدم رنگ شود. یکبار آرایشگر چنان غرق پرحرفی شد که یادش رفت رنگ را از روی سرم بشوید و پوست سرم پر از زخم شد. دست از رنگ کردن موهایم برداشتم تا زخمها بهبود پیدا کند، ولی حساسیت به رنگ پیشرفت کرد و به بقیه بدنم رسید و کلی مصیبت کشیدم تا از شرش خلاص شدم. در این حین، دوران سیاه کرونا از راه رسید و رفتن به آرایشگاه غدغن شد. موهای سفیدم مجال رشد پیدا کردند. عاشقشان شدم و تصمیم گرفتم دیگر برای رنگ کردن مو به آرایشگاه نروم.
بالاخره در ۵۵ سالگی با پدیده «کیت رنگ مو» آشنا شدم. کیت رنگ مو شامل رنگ مو، اکسیدان و نرمکننده مو است. حتی دستکش پلاستیکی هم داخل بسته هست. برای اولین بار در خانه موهایم را رنگ کردم. چقدر آسان بود! فکر میکردم موهای سفیدم رنگ نمیگیرد، ولی رنگ گرفت. رنگ به قرمزی میزد. دست به دامن اینترنت شدم: چرا بعد از رنگ موهایم قرمز شده و چگونه قرمزی مو بعد از رنگ کردن را رفع کنم؟
فهمیدم به خاطر پایه موی خاورمیانهای، بعد از رنگ کردن مو، قرمزی بیرون میزند. رنگموی زنان ایرانی بیشتر رنگهای تیره مثل قهوهای و خرمایی است. این رنگ موها دارای رنگدانه قرمز هستند، بنابراین وقتی موهای خود را رنگ میکنید، بازتاب رنگ قرمز روی آن بیشتر میشود. و برای رفع آن باید قدری واریاسیون سبز به رنگ مو اضافه یا رنگ موی تیرهتری را انتخاب کرد.
قبل از سفر به استانبول (اسفند ۱۴۰۲) موهایم را رنگ کردم. ۱۵ اردیبهشت هم با رنگ تیرهتری موهای قرمز شدهام را پوشاندم. خیال ندارم دیگر موهایم را رنگ کنم. حسرت رشتههای نقرهای میان موهایم را میکشم. نمیدانم چقدر طول میکشد تا از شر این رنگ مو خلاص شوم و دوباره موهای طبیعی خودم را ببینم.
از این تجربه چه آموختم؟
رنگ مو از درجه ۱ تا ۱۰ در بازار موجود است. هرچه شماره رنگ کمتر باشد، آن رنگ تیرهتر است (رنگ موی شماره ۱ مشکی پرکلاغی است) و هرچه شماره رنگ بالاتر باشد، آن رنگ روشنتر است (رنگ شماره ۱۰ بلوند پلاتینی است)
- １- سیاه
- ２- قهوهای خیلی تیره
- ３- قهوهای تیره
- ４- قهوهای
- ５- قهوهای متوسط
- ６- قهوهای روشن
- ７- بلوند تیره
- ８- بلوند متوسط
- ９- بلوند روشن
- １０-بلوند پلاتینی
همچنین فهمیدم رنگ کردن مو در خانه با استفاده از کیت رنگ بسیار ساده است.
حالا نوبت شماست: شما موهایتان را رنگ میکنید؟ در خانه یا آرایشگاه؟ شماره رنگ موی شما چیه؟
