پادری

در روابطم با مردها همیشه بازنده بودم. از وقت و عاطفه و پول خود مایه می گذاشتم، ولی طرفی نمی بستم. قواعد من برای ارتباط با مردان چنین بود:

• هیچ درخواستی نداشته باشم.
• گوش به زنگ باشم او چه خواسته و نیازی دارد تا بسرعت برق و باد آن را برآورده کنم
• او را با هدایا و کارهای جالب شگفت زده کنم.
• همیشه خوش اخلاق و خنده رو باشم.
• همیشه سرگرم کننده و دلپذیر باشم.
• اگر به من بی اعتنایی کرد، توجه بیشتری به او داشته باشم.
• اگر به من بی احترامی کرد، شیرین و مودب بمانم. خانم باشم و کوتاه بیایم.
• اگر از رفتار ناپسند او ناراحت شدم، به روی خودم نیاورم و وانمود کنم به دل نگرفته ام.

یک کلام، من با رفتار و گفتارم به او ثابت می کردم، فرش زیر پای او هستم و او هر وقت میلش کشید می تواند منت بگذارد و بر من گام بگذارد.

حالا قواعدی تازه دارم…